อยู่อย่างพอเพียง แล้วชีวิต จะเพียงพอ.

ไม่มีอะไรที่เป็นของเราแน่แท้ และไม่มีอะไรในโลกนี้แน่นอน ทุกสิ่งมันเกิดขึ้นโดยบุคคลหรือธรรมชาติ เกิดมา ก็ย่อมมีแตกดับ แต่คำว่าพอเพียงนั้น น้อยคนนักจะยอมรับและปฏิบ้ติได้ โลกเราจึงวนเวียนว่ายอยู่ในกงกรรมและกงเกวียนแห่งการดิ้นรนให้มีหนทางที่จะเพิ่มความสุขให้กับตนเอง ทั้งที่ความทุกข์นั้นมิได้น้อยลงไป จากการมีในสิ่งที่อยากได้ หากแต่ยิ่งเพิ่มความอยากได้ อยากสบาย ทำให้เกิดการดิ้นรนค้นหา เพื่อให้ได้มา ซึ่งสิ่งที่อยากได้ จึงเป็นที่มาของการเกิดทุกข์อีกชั้นหนึ่งซึ่งไปทับซ้อนกับทุกข์เดิม เดิม อีกนั่นเอง...

บล็อกนี้ไม่ได้เป็นบล็อกธรรมมะนะครับ หากแต่เป็นเรื่องราวต่าง ๆ ที่เคยเจอ กำลังเจอ เพิ่งเจอ และยังไม่เคยเจอ จากที่ต่าง ๆ โดยเฉพาะในเว็บไซต์ต่าง ๆ ที่เจ้าของเองมักจะได้ไปอ่าน หรือจากอีเมล์ที่เพื่อน ๆ ส่งมาให้ด้วยความหวังดีและไม่ได้หวังดีแต่ก็ไม่ประสงค์ร้าย แต่ไม่รู้จะส่งให้ใคร ก็เลยส่งมา อาจจะเป็นเรื่องราวที่คนอื่นแต่งไว้แล้วระบุที่มาได้ บล็อกนี้ก็จะขอกล่าวถึงและขอสดุดีแก่ต้นฉบับเหล่านั้นด้วย แต่หากระบุที่มาไม่ได้ บล็อกนี้ก็จะติ๊ต่างเอาเองว่าเจ้าของบล็อกเขียนขึ้นเอง พิมพ์เล่นครับ อาจจะเป็นเพราะได้มาจากเมล์หรืออื่น ๆ ที่ มีคนก็อปปี้ส่งมาให้อีกที บล็อกนี้ก็ขอสดุดีแก้วีรกรรมและวีรเวรที่ท่านได้ขีดเขียนขึ้นเพื่อจรรโลงโลกนี้ด้วยความจริงและเหมือนจะจริง ซึ่งโลกนี้หากมีคนที่ทำดีแล้วคนอื่นเขาไม่รู้ อย่างพวกท่านมาก ๆ โลกเราก็คงจะน่าอยู่มากขึ้นนะครับ

ด้วยความเคารพครับท่าน ผมจะไม่คุยประเด็นทางการเมืองนะครับ เพราะผมมองอย่างเป็นกลาง และจะอยู่ข้างในหลวงพระองค์ท่านเท่านั้น นักการเมืองก็เหมือนกันหมด ใครเลวกระผมก็ว่าเลว ใครระยะอำ ผมก็ว่าระยะอำ ใครดีผมก็ว่าดี แต่ว่าอยู่ในใจนะครับ ( บางทีคันปากก็อาจจะออกมาบ้าง ) ตัดสินกันที่กติกา เพราะฉนั้นเลือกตั้งกันไปนะครับว่าอยากได้ใคร รักใคร ก็สนับสนุนคนนั้น แต่อย่าเห็นแก่เงินไม่กี่ร้อยและหนี้สินเงินกู้เพียงไม่กี่พันบาทนะครับ ไม่เช่นนั้นประเทศไทยจะอยู่ได้ อย่างยากเย็นครับ.

...ข้ามิใช่สาวกสนธิ มิใช่คนลัทธิทักษิณ ข้ามีสิทธิเสรีโบยบิน พ่อหลวงแผ่นดิน คือสิ่งที่ข้าเชิดชู...